Samobójstwo, a pogrzeb katolicki

Samobójstwo a pogrzeb katolicki

Przez długi okres czasu Kościół katolicki potępiał samobójców. Było to działanie o tyle jawne, że zabraniano organizować pogrzeb katolicki dla takich osób. Od 1993 roku, stanowiska Kościoła w tej sprawie uległo drastycznej zmianie i w Kodeksie Prawa Kanonicznego nie został umieszczony postulat zabraniający pochowania zmarłych, którzy zginęli śmiercią samobójczą.

Co ciekawe, zmiana w mentalności ludzi oraz stanowiska Kościoła wobec samobójstwa nastąpiła ponoć w parafii w Ars. Pewna młoda dziewczyna popełniła tam samobójstwo poprzez skok z mostu do rzeki. Parafianie, którzy przyszli do księdza z zawiadomieniem o śmierci dziewczyny dowiedzieli się wtedy, że pogrzeb zostanie zorganizowany. Mimo dużego oburzenia parafian, pogrzeb został jednak odprawiony. Jan Maria Vianney, który został potem mianowany osobą świętą miał wtedy powiedzieć, że pomiędzy mostem a rzeką upłynęło kilka sekund i nigdy nie dowiemy się, co wówczas wydarzyło się w sercu zmarłej dziewczyny. Od tamtej pory, w miarę rozwoju dziedziny psychologii i rozwoju wielu nauk pokrewnych, stopniowo zmieniało się podejście zarówno ogólnie ludzi, jak i duchownych.

W dzisiejszych czasach dysponujemy już obszerną wiedzą z zakresu psychologii. Zdajemy sobie sprawę z istnienia chorób natury psychologicznej takich jak nerwica czy depresja. Ponadto, świadomość człowieka przed popełnieniem samobójstwa jest w dużym stopniu ograniczona. Człowiek nie myśli wtedy racjonalnie, ani nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji popełnionego czynu. Odkryto również pojęcie tzw. zespołu przedsamobójczego, który wcześniej opisywano jako „duchowy proces udręczenia”.

Dla Kościoła katolickiego, w kontekście przeprowadzenia pogrzebu osobie zmarłej, która popełniła samobójstwo, istotne są motywy tego czynu. W momencie, gdy zmarły był osobą niepoczytalną, chorą psychicznie lub z innych powodów nieświadomą swoich czynów, wtedy dopuszczalny jest tradycyjny pogrzeb katolicki. Ważne jest także, czy osoba taka była za życia osobą wierzącą i praktykującą. Jeżeli odpowiedź jest twierdząca, wtedy pogrzeb traktowany jest jako rozgrzeszenie i prośbę o wybaczenie grzechu zmarłego. Podczas pogrzebu udowadniana jest niepoczytalność osoby zmarłej oraz ujawniane jej problemy na tle psychicznym.

W przypadku, gdy osoba, która popełniła samobójstwo za życia odwróciła się od Boga, a także całej wiary katolickiej, zostaje uznana ona jako jawnogrzesznik. (Samobójcę, który przed zamachem na własne życie dawał zgorszenie, należy traktować jako jawnogrzesznika”) Wtedy, Kościół katolicki ma prawo odmówić wykonania pogrzebu dla takiej osoby, a także mszy pożegnalnej. W Kodeksie Prawa Kanonicznego znajdują się odpowiednie zapisy, regulujące prawo w tej tematyce. Jest tam opisane, iż pogrzebu katolickiego odmawia się notorycznym apostatom, heretykom i schizmatykom, a także osobom, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów innych niż wiara chrześcijańska i jawnym grzesznikom.

W „Instrukcji liturgiczno-duszpasterskiej Episkopatu Polski o pogrzebie i modlitwach za zmarłych” z 5 maja 1978 roku istnieje zapis: „Według powszechnego zdania psychiatrów samobójcy nie są w pełni odpowiedzialni za swój czyn. Dlatego nie odmawia się im pogrzebu katolickiego, jeżeli w ciągu życia okazywali przywiązanie do wiary i Kościoła. Uczestnikom takiego pogrzebu należy wyjaśnić sytuację i przedstawić prawdopodobne przyczyny popełnienia samobójstwa przez osobę zmarłą. W przypadku samobójstwa będącego następstwem alkoholizmu lub narkomanii, sprawa pogrzebu jest indywidualnie rozpatrywana przez księży danej parafii i analizowane są motywy popełnienia tego czynu.

Wiadome jest to, że jeżeli cmentarz parafialny odmawia przeprowadzenia ceremonii pogrzebowej rodzinie osoby zmarłej, nie jest to ostateczny wyrok. Warto wtedy próbować skierować prośbę o wykonanie pogrzebu w innych parafiach.

Ogółem, według Kościoła katolickiego fakt odebrania sobie życia nie ma wpływu na to, czy pogrzeb tej osoby zostanie przeprowadzony czy nie. Samobójstwo traktowane jest jako grzech, z którego rozliczona będzie dana osoba po śmierci. O odmowie pogrzebu przez księdza duszpasterskiego decyduje styl życia zmarłego oraz to jakim był człowiekiem. Istotne są także motywy popełnionego czynu oraz stan psychiczny tej osoby.

VN:F [1.9.16_1159]
Ocena: 5.0/5 (2 Głosy cast)
Samobójstwo, a pogrzeb katolicki, 5.0 out of 5 based on 2 ratings

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *